Waarom wandelen mij helpt

Voorbeeldtekst · Lisette schrijft zelf

Tegenover iemand zitten en over je verdriet praten vind ik eng. Ogen die naar je kijken, een stilte die je wilt vullen. Naast iemand lopen is anders. Je kijkt allebei vooruit, naar het pad, naar de bomen.

Praten gaat makkelijker in beweging

Ik merkte het voor het eerst tijdens een wandeling met een vriendin, een paar maanden na Rogiers overlijden. Zonder dat ik het van plan was, vertelde ik haar dingen die ik nog aan niemand had verteld. Alsof het pad de woorden uit me trok.

Later las ik dat dit best bekend is. Bewegen helpt je hoofd te ordenen, en naast elkaar lopen voelt minder confronterend dan tegenover elkaar zitten. Voor mij maakte het in elk geval het verschil.

De Veluwe als praatplek

Apeldoorn heeft het geluk dat je binnen tien minuten in het bos staat. Hoog Soeren, het Kroondomein, de heide bij Radio Kootwijk. Plekken die groter zijn dan jij, waar je verdriet even mag uitwaaien.

Daarom zijn de meeste bijeenkomsten van rauwinrouw wandelingen. Je hoeft niet sportief te zijn. We lopen rustig, we stoppen als iemand wil zitten, en praten doe je alleen als je dat wilt.

Lisette Stindt

Oprichter van rauwinrouw. Schrijft hier eerlijk over rouw, moederschap en het leven eromheen.

Lees mijn verhaal